Shpuarja me majë diamanti është mjeti më preciz në arsenalin tonë. Diametri shkon nga 18 mm për ankoresh strukturore deri në 1500 mm për kalim gypash kryesorë në infrastrukturë. Kjo teknikë prodhon hapje cilindrike të pastra në beton të armuar pa krijuar plasje në strukturën përreth.
Në këtë artikull përmbledhim aplikimet kryesore që hasim në kantieret e Kosovës dhe çfarë bën që një shpuarje të jetë rutinë ose punë e komplikuar.
Shpuarje për ankoresh dhe shufra përforcuese
Ankoresh strukturore lidhin elementet e reja me ato ekzistuese, p.sh. një tabaka të re betoni me një pllakë të vjetër ose një kornizë çeliku me një themel ekzistues. Diametri tipik shkon nga 18 mm deri 50 mm dhe thellësia varion nga 100 mm deri 600 mm.
Çelësi këtu është pozicionimi i saktë. Shpime që kalojnë armaturën strukturore mund të dëmtojnë kapacitetin mbajtës të elementit. Përdorim sistem GPR (georadar) ose detektor armature për të vendosur pozicionin pa rrezikuar armaturën.
Kalim instalimesh dhe gypash
Diametri më i zakonshëm për kalim instalimesh hidraulike dhe HVAC është 100 deri 250 mm. Për tabaka kabllosh në qendra të dhënash dhe ndërtesa industriale, diametri shkon deri 400 mm. Për gypa kryesorë në infrastrukturë (ujësjellës, kanalizim), shkon deri në 1500 mm.
Punët në mure tulle ose betone të vjetra kërkojnë maja diamanti me segmente të buta që pranojnë variabilitetin e materialit. Në beton të ri dhe të armuar, përdorim maja standarde me ftohje me ujë.
Marrje mostrash strukturore
Inxhinierët kërkojnë mostra cilindrike (core samples) nga betoni ekzistues për të verifikuar rezistencën, dendësinë dhe gjendjen e armaturës. Tipikisht diametri 100 mm, thellësia 200 deri 400 mm.
Mostra duhet të nxirret e pacenuar, kështu që përdorim maja me ftohje me ujë dhe izolim të zonës që shpejtësia e shpimit të mos krijojë mikroçarje. Pasi nxirret, hapja mbushet sërish me beton të ngjashëm dhe dokumentohet me foto për inxhinierin përgjegjës.
Shpime në varg për hapje më të mëdha
Kur nevojitet një hapje shumë e madhe (p.sh. për ashensor ose kanal industrial) por prerja me disk nuk është e mundur, përdorim shpime në varg: shpime cilindrike që përshkohen pranë njëri-tjetrit dhe formojnë një hapje të madhe.
Kjo teknikë lejon hapje deri në disa metra në një drejtim, por është më e shtrenjtë dhe kërkon më shumë kohë sesa prerja me disk. Përdoret vetëm kur prerja klasike nuk është teknikisht e mundur (p.sh. në mure shumë të trasha ose në kënde të vështira).